De leveranciers mailen hun facturen nu naar de boekhouding. Kan de app
ze zelf uit een mailbox halen, zonder dat iemand ze doorstuurt?
Bij een drankengroothandel met slijterij komen inkoopfacturen per mail binnen. Iemand stuurt ze door naar de app, of sleept ze naar een uploadvenster. Dat werkt, maar het is elke keer een handeling die niemand doet als het druk is.
Wij hebben daar een postvak voor gebouwd. Niet één adres waar alles binnenkomt, maar een eigen adres per leverancier. Het staat live, op een testdomein dat wij zelf beheren. De klant blijft anoniem en er staan hier geen bedragen, prijzen of marges.
Waarom een adres per leverancier
Een factuur inlezen begint met de vraag: van wie is dit? Normaal leid je dat af uit de PDF zelf, en dan moet je lezer eerst slagen voordat je weet of je hem mag vertrouwen.
Met een eigen adres per leverancier is de herkomst een feit voordat je het bestand opent. Klopt het adres niet met wat de lezer uit de PDF haalt, dan is dat een signaal en geen detail.
Daarnaast is een adres iets wat je kunt intrekken. Gaat het rondzwerven in een adresboek, dan maak je een nieuw adres aan voor die leverancier en zet je het oude op non-actief. De vertrouwde afzenders gaan mee, dus niemand hoeft opnieuw iets goed te keuren.
Hoe het adres eruitziet
Het adres is de naam van de leverancier, een streepje en acht willekeurige tekens. Daarnaast is er één algemeen adres voor alles wat nergens bij hoort.
Die acht tekens komen uit een alfabet zonder de nul, de letter o, de één, de l en de i. Reden: het adres wordt soms met de hand overgetypt door iemand bij de leverancier. Een nul en een o door elkaar halen levert een mail op die stil in de catch-all verdwijnt, en dan zoek je een uur naar niets.
De mailserver staat op een eigen subdomein, met een catch-all naar één mailbox, zodat er niet voor elk nieuw adres een mailbox hoeft te komen. De mailserver zet het oorspronkelijke adres in een kop bij de mail, en die kop is wat de app leest; zonder die kop weet je na een catch-all niet meer naar wie het bericht onderweg was.
De mailbox lezen zonder hem aan te raken
Een app die mail inleest, kan mail kwijtmaken. Dus hebben we de mailbox-kant zo klein gemaakt dat er weinig kan gebeuren.
Het is een eigen, kleine IMAP-client over TLS, zonder bibliotheek. Er kunnen maar negen opdrachten de server bereiken: capabilities opvragen, inloggen, mappen opsommen, een map maken, een map openen, zoeken, een bericht ophalen, een bericht verplaatsen en uitloggen. Staat een opdracht niet in die lijst, dan gaat hij er niet in.
Ophalen gebeurt met een variant die het bericht niet als gelezen markeert. Verwijderen, opruimen, vlaggen zetten of mail versturen kan de app niet, en een test bewaakt dat die opdrachten nergens in de code opduiken. Na verwerking gaat het bericht naar de map Verwerkt, of naar Onbekend als het niet aan een factuuradres gericht was. Er wordt nooit iets weggegooid.
Alleen de productieomgeving mag echt verbinden. Op de ontwikkelbak leest de app uit een map met voorbeeldberichten. Twee lezers op dezelfde mailbox zouden elkaars mail verplaatsen.
Vijf poorten per bericht
Elk bericht gaat door dezelfde vijf controles, in deze volgorde:
- Het adres. Alleen mail aan een bekend factuuradres telt; de rest laat geen spoor in de app achter.
- Al gezien? Een bericht-ID dat al verwerkt is, wordt alleen verplaatst. Een leverancier die zijn mail twee keer stuurt, levert geen tweede factuur op.
- De bijlagen, op inhoud. Een bijlage is een PDF of een factuur-XML omdat hij er zo uitziet, niet omdat zijn naam op
.pdfeindigt. Plaatjes en de tekst van de mail worden stil overgeslagen, een zip wordt niet uitgepakt, en er geldt een maximum per mail en per bijlage. - De afzender. Een onbekende afzender zet de bijlage apart tot iemand hem één keer vertrouwt. Dit is een filter en geen beveiliging: een afzender is te verzinnen. Bij gedeelde maildiensten vertrouwen we het adres en niet het domein.
- De inhoud. De leverancier die de lezer uit de PDF haalt, moet kloppen met het adres waarop de mail binnenkwam. Daarna gaat het bestand door dezelfde upload die een mens gebruikt, met de controles op dubbelen en op de cent.
Wat apart staat, bewaart het bestand, zodat iemand het in de app alsnog kan inlezen met één klik. Niets van dit alles gaat naar de boekhouding; de app leest en bewaart.
De fout die we niet hadden voorzien
De eerste opzet las de mailbox uit in dezelfde achtergrondwerker als de rest van het werk. Dat ging goed tot er een nachtelijke synchronisatie mislukte. De volgende run haalde daardoor alle prijsregels opnieuw op, 46 minuten achter elkaar, en in die 46 minuten werd de mailbox niet gelezen.
Dat is precies het verkeerde moment om stil te liggen. De oplossing is een eigen werker met een eigen wachtrij, los van alles wat met de boekhouding praat. Daar zat nog een valkuil in: de berichtenbus van ons framework stuurt een bericht naar elke wachtrij die erop past, dus een taakbericht dat op beide wachtrijen paste, kwam twee keer aan. Een bericht hoort bij precies één wachtrij; dat moesten we expliciet maken.
En een les uit de eerste echte mail: die werkte, maar een medewerker die na drie minuten nog niets zag, uploadde de factuur met de hand. De app zei netjes "al aanwezig", dus er ging niets mis. Toch hebben we daarna de ronde van elke vijf minuten naar elke minuut gezet, met op het scherm de regel "leest elke minuut, laatst gelezen om".
Wat we zouden meenemen naar een volgende
Maak de herkomst een feit, niet een gok. Een adres per afzender kost niets en haalt een hele klasse twijfel weg.
Zet een trage inhaalactie nooit in dezelfde rij als iets wat snel moet. Dit is geen mailprobleem, het is een wachtrijprobleem.
Laat zien dat het leeft. Eén regel met "laatst gelezen om" voorkomt handmatig werk dat niemand had hoeven doen.
Veelgemaakte fouten
Eén adres voor alle leveranciers. Dan moet je lezer eerst slagen voordat je weet wie er stuurt, en kun je een adres niet intrekken.
Ambigue tekens in een adres dat mensen overtypen. Een nul of een kleine l kost je een zoektocht.
Berichten als gelezen markeren of weggooien tijdens het inlezen. Lees met een variant die niets verandert en verplaats naar een map; dan kun je altijd terug.
De afzender als beveiliging zien. Een afzender is te verzinnen. Gebruik hem om ruis apart te zetten, niet om iets te bewijzen.
Dev en productie dezelfde mailbox laten lezen. Twee lezers verplaatsen elkaars mail, en het is niet te reproduceren.
Mail onder water verwerken zonder het te laten zien. Dan doet iemand het er met de hand nog een keer bij.
Wat een koppeling op Exact Online kan doen, staat op Exact Online koppelen. Hoe we facturen tot op de cent inlezen zodra ze binnen zijn, staat in PDF-facturen inlezen tot op de cent. Wil je zoiets voor je eigen stroom aan facturen, kijk dan op maatwerk.